23 czerwca, w Wigierskim PN zakończono realizację zadania T.6.3 Przygotowanie miejsc do bezpiecznego składowania biomasy IGO.
Zadanie to polegało m.in. na:
– usunięciu krzewów i roślinności zielnej
– odpowiednim wyprofilowanie terenu, zapewniającym spadek w jedną lub kilka stron (w zależności od naturalnej konfiguracji terenu), tak aby woda opadowa swobodnie spływała z powierzchni składowiska
– zabezpieczeniu podłoża folią przytwierdzoną do podłoża metalowymi szpilkami i dodatkowo przymocowaną na obrzeżach kamiennymi bloczkami w wybranych miejscach.
Każde miejsce ma powierzchnię 80 m2 i znajdują się one w następujących miejscach: Obręb Ochronny Lipniak, Obręb Ochronny Gawarzec oraz Obręb Ochronny Lipowe.
Miejsca te są uzupełnieniem sieci wcześniej utworzonych miejsc składowania biomasy IGO na terenie WPN, w sumie jest ich obecnie 7. Procedura usuwania IGO nie kończy się na ich wycięciu lub wyrwaniu. Pozyskana biomasa stanowi ogromne zagrożenie wtórne. Wiele IGO posiada wyjątkowe zdolności regeneracyjne. Rdestowce potrafią odrosnąć z kilkucentymetrowego fragmentu kłącza lub łodygi, a nasiona niecierpka czy nawłoci zachowują żywotność przez lata. Szczelna folia uniemożliwia kontakt żywych fragmentów roślin z gruntem, odcinając je od możliwości ponownego ukorzenienia się. Odpowiednie profilowanie terenu zapobiega powstawaniu zastoisk wody pod i wokół pryzmy biomasy. Nadmierna stojąca woda mogłaby gnić lub stwarzać warunki sprzyjające przeżyciu niektórych struktur roślinnych. Kontrolowany odpływ wody przyspiesza proces naturalnego suszenia i obumierania tkanek. Tworzenie wielu punktów składowania minimalizuje ryzyko związane z transportem. Przewożenie świeżej biomasy IGO na duże odległości mogłoby skutkować przypadkowym rozsianiem nasion lub fragmentów pędów wzdłuż dróg transportowych. Biomasa musi obumrzeć na miejscu, w kontrolowanych warunkach.
